Hjalli litli siðblindingi

    Kæri lesandi

Stundum er allt mikið auðveldara ef þú gefur skít í allt og alla í kringum þig. Stundum þýðir það líka að þú ert heimilislaus eiturlyfjaneitandi. En það sem ég meina er að meirihlutinn af tilfinningunum sem við finnum dagsdaglega er algjör óþarfi. Það eru ekki til margir betri hæfileikar en að geta fundið til með öðrum, elskað og að lyfta húsgögnum með sprellanum, en stundum virðist það vera svo mikill óþarfi. Tímasóun á minni einbeitingu. Ég óska þess stundum að vera siðblindingi, ófær um að finna til með öðrum, ófær um að finna tilfinningar. Í rauninni bara vera hjartalaust skrímsli sem finnst gaman að sletta lituðum efnasamböndum á hreina fleti. Lífið væri svo einfalt, með skýr markmið og langanir, skítt með allt og alla, þú gerir það sem þarf að gera án allra tilfinninga. Ekki ósvipað því ef Tortímandinn stundaði borðtennis. Auðvitað er ég hræddur við að breytast í þetta skrímsli, en um leið og ég er orðinn þetta skrímsli þá mun ég auðvitað ekki finna til neinnar eftirsjá. Og ekki vilja snúa aftur fyrir alla peninga í veröldinni. Ef eitthvað er sérstaklega sniðið til að halda okkur niðri og láta okkur líða illa, þá eru það við sjálf og okkar eigin tilfinningar. Hvernig getur mér liðið svona ásamt því að halda því fram að tilfinningar séu eitthvað það mikilvægasta þarna úti. Þær eru jú það sem ég nota hvað mest til að búa til mitt ömurlega krot. Mér er tjáð að þetta sé form af dauða, að losna við allt, alla pressu undan veröldinni, allar tilfinningar, allt. Ég hef tekið eftir því undanfarið að ég geri afskaplega mikið af því að óska eftir þessum svokallaða “dauða”. Losna við tilfinningar, klippa á öll samskiptasambönd og flýja til Balí, læsa mig inní turni og krota frá mér allt vit, vera ósýnilegur og læðast inní sturtuklefa, osfrv. Ef þetta er ekki einhverskonar leið til að segja frá því hversu gífurlegt stress hefur legið á mér undanfarið, þá veit ég ekki hvað. Ef ykkur dettur í hug einhverjar frumlegar leiðir til að losna undan pressu og “deyja” hinum hugfrelsandi dauðdaga, endilega látið mig vita. Helst bara í kommentin hér fyrir neðan.